donderdag 27 september 2007

‘Gisteren is geschiedenis'

Door GERARD DEN ELT
TORBOLE - Vrijdag presenteert TVM in Nunspeet de ploeg voor komend seizoen. Sven Kramer keek onlangs in het Italiaanse Torbole even terug, maar vooral vooruit. Sven Kramer. FOTO PIM RAS Hij wil met Erben Wennemars en Carl Verheijen iets recht zetten in Olympisch Vancouver. Voor de liefhebbers van het prepareren en polijsten van topsporters is de samenwerking tussen wereldkampioen Sven Kramer en krachttrainer Jim McCarthy eigenlijk verplichte kost.
Elke training is een gevecht op leven en dood. Hard tegen hard, man tegen man. McCarthy is meedogenloos, vooral voor de Fries. ,,Waarom doe je het eigenlijk pas goed als ik je pissed off maak?,'' vraagt de Amerikaanse krachttrainer treiterend aan de afgepeigerde Europees en wereldkampioen allround.


Aan de boorden van het Gardameer is Kramer één en al lof voor zijn kwelgeest. ,,Jim is een magnifieke vent. We kunnen soms onwijs kwaad op elkaar zijn tijdens de training. Mensen die ons niet kennen, denken dat we van de pot gerukt zijn. Maar ik heb gemerkt dat hij als geen ander mij over de laatste drempel kan helpen, het laatste procent kracht uit mijn lijf weet te halen.''

Stilstand is, zo beaamt de 21-jarige meervoudig wereldrecordhouder, achteruitgang. Zijn lijfspreuk luidt dan ook: ,,Pijn is tijdelijk, opgeven is voor altijd.''

Aan terugkijken heeft hij ook een broertje dood. ,,Ik houd niet zo van de historie. Ik herschrijf de geschiedenisboeken liever zelf. Dan hoef ik ze ook niet meer te lezen.''

Genieten van zijn imposante prestaties tot dusver doet hij met tegenzin en alleen op verzoek. ,,Gisteren is geschiedenis. Het is verleidelijk om terug te kijken, dat wel. Voor een sportman van mijn leeftijd heb ik al onbeschrijflijk veel gewonnen.

,,En al zullen er nog vele wereldkampioenschappen komen, wereldkampioen worden op je thuisbaan zoals afgelopen winter is natuurlijk geweldig. Dat was voor mij een hele ontlading. Veel fans denken altijd dat je het gewoon even doet, maar ook voor mij was het een kwestie van cool blijven onder hoogspanning.

,,Ook heb ik genoten van mijn 1500 meter tegen Fabris tijdens de EK in Collalbo. Het was voor mij de bevestiging dat ik me op die afstand met de besten kan meten en nauwelijks hoef toe te geven op de specialisten.''

Die rit is voor Jim McCarthy ook weer dankbare munitie om Kramer scherp te maken. De Fries is blij met zijn nipte nederlaag van 0,14 seconde op de regerend Olympisch kampioen op de schaatsmijl. ,,Jim zet me dan weer met beide benen op de grond. ‘Waarom ben je eigenlijk blij', vraagt hij dan, ‘je hebt toch niet van hem gewonnen?'.''

Zijn coach Gerard Kemkers moest in april de dadendrang van zijn pupil ook intomen. Na een glorieus seizoen wilde de schaatser uit Oudeschoot gewoon doortrainen, lekker blijven fietsen. Op vakantie in het Portugese Vale de Lobo voelde hij zich ineens slap en vermoeid. ,,Ik ben daar heel erg ziek geworden, de ziekte van Pfeiffer. Ik wilde de Ronde van Zuid-West Friesland fietsen, maar onze teamarts Hans van Kuijk schreef me absolute rust voor. Ik heb een tijdje aangepast getraind, maar achteraf is alles meegevallen. Ik weet dat mensen zich afvragen of ik wel echt Pfeiffer heb gehad. Jan Smeekens in onze ploeg ook. Die zei: ‘Kramer en de ziekte van Pfeiffer, dat is de grap van de eeuw'.''

Het komend seizoen staat voor hem in het teken van het voortzetten van zijn groei als schaatser. De Winterspelen in 2006 in Turijn kwamen voor hem net één jaar te vroeg. ,,Ik had in Turijn wel de pretentie te kunnen heersen, maar zo sterk was ik nog niet. Vorig seizoen kon ik voor het eerst domineren, de concurrentie mijn wil opleggen. Dat is zo'n bijzonder gevoel, dat je van de NK afstanden tot en met de WK afstanden alles en iedereen kunt overheersen. Dan voel je als sportman een enorme controle en macht.

,,Mijn laatste nederlaag dateert eigenlijk van de tien kilometer en de ploegenachtervolging in Turijn, toen ik onderuit ging en de droom van een gouden medaille voor mijn teamgenoten en mijzelf om zeep hielp. Hoe we dat als team hebben opgelost, heeft me erg geholpen. Daarom moet hetzelfde treintje naar Vancouver. Met Erben en Carl revanche nemen, dat zou machtig zijn. Als het aan mij ligt, verlengen zij hun contract bij TVM.''

In november, bij de eerste ISU World Cup in Salt Lake City, wordt Kramer weer afgerekend op prestaties. Op de baan waar doorgaans wereldrecords worden verpulverd. ,,Je kunt als schaatser niet elke dag tot het gaatje gaan, maar het wordt moeilijk om je te verstoppen. Dat doe je niet in zulke wedstrijden en op zulke banen. Ik ben een professional en ik weet dat ik fans en tv-kijkers niet teleur mag stellen.''

In het krachthonk nabij het trainingskamp in Torbole hangt een mooie foto van de gouden Italiaanse achtervolgingsploeg, die onlangs door Gerard Kemkers werd gedupliceerd om tijdens de zware trainingen voor wat extra impulsen te zorgen. Kramer: ,,Ik dacht al dat we die foto nog eens te zien zouden krijgen.''

Bij de wereldkampioen, recentelijk verhuisd naar een mooie optrekje in de schaduw van schaatspaleis Thialf in Heerenveen, werken zulke prikkels nauwelijks. Voor hem geen foto's op de ijskast, zoals Shani Davis deed met de beeltenis van rivaal Erben Wennemars. ,,Schei uit, zonde van mijn nieuwe koelkast. Mijn nieuwe keuken is veel te mooi voor zulke onzin. Ik heb professioneel respect voor Davis, Fabris en Hedrick, maar daar houdt het op. Geen vriendschappen, nee. Dat doen we wel als de oorlog is afgelopen, als we oude mannen zijn en aan het bier zitten. Eerder niet.''

Bron: Algemeen Dagblad